"Onze jongste zoon heeft na jarenlang onderzoek eindelijk de diagnose PDD-NOS gekregen. Hierdoor vielen voor ons puzzelstukjes op zijn plek. Helaas gaat het niet goed met zijn 2 jaar oudere zus. We realiseren ons dat onze dochter door alle zorgen rondom haar broer veel aandacht in heeft moeten leveren, maar wij deden toch ook ons best? Zou jij eens met haar in gesprek kunnen gaan?"
Ouders van 2 kinderen (14 en 16 jaar)

"Onze zoon (10 jaar) heeft de diagnose Syndroom van Asperger gekregen. Zou jij hem (en ons) meer kunnen vertellen over autisme?"

"Mijn dochter zit al een hele tijd niet lekker in haar vel en ik krijg er maar geen zicht op wat er aan de hand is. Ik maak me veel zorgen om haar, zou jij eens met haar in gesprek kunnen gaan?"
Moeder van een dochter (18 jaar)

Regelmatig komen ouders en kinderen bij me nadat hun kind een diagnose heeft gekregen. Deze diagnose kan voor rust zorgen (de zgn. puzzelstukjes die op z'n plek vallen), maar daarnaast ook veel vragen oproepen.
Tijdens de gesprekken die volgen geef ik informatie over de diagnose die u of uw kind heeft gekregen. Dit noemen ze ook wel psycho-educatie.

Wanneer er in een gezin sprake is van één of meerder gezinsleden met een diagnose, dan heeft dit ook altijd veel impact op de andere gezinsleden. Ik kom regelmatig in gezinnen waarbij de ouders door alle zorgen die zij hebben zwaar overbelast zijn geraakt. Ik ga dan samen met de ouders op zoek naar mogelijkheden om het gezin te ontlasten. Vaak helpt het ouders wanneer zij tijdens de gesprekken met mij hun verhaal kwijt kunnen en concrete handvatten krijgen aangereikt. Maar soms is het ook goed om op zoek te gaan naar een geschikt logeerhuis of zorgboerderij voor het kind waardoor de rest van het gezin even op adem kan komen. Ouders hebben op die manier dan ook meer ruimte om aandacht te besteden aan de andere kinderen van het gezin.
Vaak vraagt een kind met een diagnose om extra zorg en aandacht. Soms zijn de zorgen voor dit kind zo groot dat er maar weinig tijd en energie over lijkt te blijven voor de andere kinderen van het gezin. Ouders zijn zich daar niet altijd bewust van of zien geen mogelijkheden (meer) om de aandacht te verdelen.
In (individuele) gesprekken met de andere kinderen probeer ik zicht te krijgen op de impact die dit op hen heeft en probeer ik helder te krijgen wat zij nodig hebben. In overleg met de kinderen ga ik hierover met de ouders in gesprek.